wisznuizm.pl

Pojawienie się Sri Sri Ekadasi

kryszna-cajtanja

(Artykuł napisany w w 1956 roku przez Navinachandra Cakravati ucznia Srila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura).

​ ​Skrót opisu czternastego rozdziału Padma Purany zatytułowanego “Kriy-Sagora-Sara.”

Pewnego razu mędrzec Dźaimini Risi rzekł do swojego mistrza duchowego (Srila Wjasadewy). “O Gurudewo! Z wielkim entuzjazmem pragnę usłyszeć o dniu pojawienia się Ekadashi oraz korzyści płynące z postu w ekadasi.”

“O Gurudevo! Kiedy ekadasi się narodziła i od kogo pochodzi? Jakie są zasady postu w Ekadashi?” Proszę opisz korzyści płynące z tego wyrzeczenia i kiedy powinno się je obchodzić. Kim jest Ten Najważniejszy, którego wielbi ekadasi? Jakie są kary za nieprzestrzeganie ekadasi we właściwy sposób? Proszę obdarz mnie swoim miłosierdziem i opisz mi te sprawy jako że jesteś jedyną osobą która mogłaby to uczynić.”

Srila Wjasadewa słysząc pytania mędrca Dźaiminiego popadł w głęboką ekstazę i rzekł: “Korzyści płynące z przestrzegania postu w ekadasi mogą być jedynie doskonale przedstawione przez Najwyższego Pana Narajana ponieważ jest On jedynym który w pełni może je opisać. Ja w zarysie odpowiem ci na twoje pytania.”

„Na początku stworzenia świata materialnego Pan stworzył poruszające się i nie poruszające się żywe istoty. Równocześnie w celu ukarania ludzi stworzył istotę która była uosobieniem grzechu (Papa-purusha). Różne członki tej istoty były strworzone z różnego rodzaju grzechu. Głowa była stworzona z grzechu morderstwa na braminie, oczy z picia środków odurzających, usta z grzechu kradzieży złota, uszy z grzechu pożądliwej relacji z żoną mistrza duchowego, nos z morderstwa swej żony, ramiona z morderstwa krowy, szyja z kradzieży nagromadzonych bogactw, klatka piersiowa z grzechu aborcji, niższa część klatki piersiowej powstała z grzechu uprawiania seksu z cudzą żoną, żołądek z grzechu zabicia członka rodziny, pępek z morderstwa osoby zależnej od siebie, biodra z grzechu dumy, uda z obrazy guru, genitalia ze sprzedaży własnej córki, posladki ze zdrady sekretu, stopy z zabójstwa własnego ojca, a jego włosy z innych drobniejszych przestępstw. W ten sposób ta potworna istota posiadająca wszystkie grzeszne i okrutne cech została stworzona. Jej kolor jest czarny a oczy żółte. Zadaje ona grzesznym osobom ogromne cierpienia.”

Pan Wisznu Najwyższa Osoba Boga, który stworzył tak potworną istotę widząc co stworzył, pomyślał: “Jestem stwórcą cierpienia i zadowolenia żywych istot. Jestem ich panem ponieważ stworzyłem uosobiony grzech, który daje cierpienie tym którzy są nieuczciwi, oszukańczy i grzeszni. A teraz muszę stworzyć kogoś kto będzie kontrolował taką osobę”.

Wtedy oto stworzył Jamaradźa, władcę świata piekielnego, oraz wszelkie piekielne planety. Grzesznicy po swojej śmierci udają się do Jamaradźa, który kierując się popełnionymi grzechami wysyła ich do odpowiednich miejsc na planetach piekielnych w celu odbycia zasłużonej kary.

Będąc z wizytą u Jamaradźa Pan Wisznu usłyszał ogromny płacz. Będąc zdumionym zapytał: “Skąd ten wielki płacz dochodzi”

Jamaradźa odparł: “O Panie! Różne żywe istoty z ziemskich układów planetarnych spadły do tych rejonów piekielnych. Cierpią one okrutnie za swoje złe uczynki. Ten płacz dochodzi właśnie z od nich”.

Pan Wisznu słysząc i widząc płaczące i cierpiące istoty przepełnił się miłosierdziem i pomyślał. „Ja stworzyłem tę sytuację i z Mojego powodu jest to cierpienie”. Myśląc w ten sposób Najwyższy Pan natychmiast zamanifestował ze swojego ciała bóstwo księżycowego dnia ekadasi. Następnie grzeszne istoty zaczęły przestrzegać postu w dniu pojawienia się ekadasi. W ten sposób szybko oczyściły się ze swoich grzesznych czynności i wróciły z powrotem do świata duchowego na Waikunthy do rezydencji Najwyższego Pana Wisznu.

“Moje drogie dziecko Dźaimini, ten księżycowy dzień ekadasi jest identyczny z Najwyższym Panem Wisznu jak również z Paramatmą, Duszą Najwyższą w sercu każdej istoty. Post w ekadasi jest najwyższą oczyszczającą aktywnością i określany jest jako głowa wszystkich wyrzeczeń. ”Papa-purusha – grzech uosobiony widząc wpływ Sri Ekadasi zbliżył się pokornie do Pana Wisznu z wątpliwościami w sercu i ofiarował Mu liczne modlitwy. Pan był bardzo zadowolony z okazanych wyrazów szacunku i zapytał: ”Co byś chciał abym dla ciebie uczynił?”

Papa-purusha odrzekł: “Stworzyłeś mnie do zadawania bólu bardzo grzesznym żywym istotom. Ale teraz poprzez stworzenie ekadasi i jego wpływy jestem niszczony. O Panie, po mojej śmierci wszystkie stworzenia które przyjęły materialne ciała zostaną wyzwolone i udadzą się prosto na Waikunthy, do Twojej siedziby. Jeśli tak się stanie kto będzie przestrzegał Twoich nakazów? Wtedy nikt na planetach ziemskich nie będzie mógł spełniać swoich czynności. O Keśavo! Jeśli chcesz by te wieczne czynności nadal były wypełniane proszę ocal mnie od strachu przed ekadasi. Żadne pobożne czynności nie mogły mnie do tej pory spętać. Lecz tylko ekadasi będąca twoją własną manifestacją może mnie powstrzymać. Ze strachu przed ekadasi ukrywam się pod postacią człowieka, zwierzęcia, insektów, gór, drzew, poruszających i nie poruszających się istot, rzek oceanów, lasów planet niebiańskich, ziemskich i piekielnych, półbogów i Gandharwów. Lecz nie mogłem znaleźć miejsca gdzie mógłbym się ukryć przed strachem spowodowanym przez Sri Ekadasi, o mój Panie! Jestem produktem Twojego stworzenia więc będąc miłosierny pokieruj mnie do miejsca gdzie mógłbym ukryć się bez strachu przed ekadasi”.

Mówiąc to Papa-purusha z płaczem upadł do lotosowych stóp Pana Wisznu, Najwyższego Pana, który jest niszczycielem wszelkiego cierpienia. Pan Wisznu widząc tę sytuację uśmiechnął się i odparł: “Nie rozpaczaj już więcej. W księżycowy dzień Sri Ekadasi który jest korzystny dla trzech stystemów planet możesz przyjąć schronienie w pożywieniu sporządzonym z ziaren. Nie obawiaj się dłużej. Zastosuj się do Mojego zalecenia a Sri Ekadasi już więcej nie będzie cię prześladowała”. Po udzieleniu tych istrukcji Najwyższy Pan Wisznu znikł, a Papa-purusha powrócił do wykonywania swoich własnych czynności.

Zatem, osoby poważnie zainteresowane osiągnięciem najwyższej korzyści na ścieżce duchowego rozwoju nigdy nie będą jadły zbóż ani pożywiania z nich przygotowanego w ekadasi. Według instrukcji Pana Wisznu wszelkie grzeszne czynności które znajdują się w tym materialnym świecie biorą swoje schronienie w pożywieniu przygotowanym ze zbóż. Ktokolwiek przestrzega postu w ekadasi jest wolnym od wszelkiego grzechu i nigdy nie wejdzie na planety piekielne. Nie przestrzeganie postu w ekadasi z powodu niewiedzy nie jest usprawiedliwiony (brak wiedzy nie zwalnia od odpowiedzialności i ponoszenia konsekwencji). Osoba która się tego dopuszcza uważana jest za największego grzesznika. Każdy spożyty przez człowieka kęs zakazanego w ekadasi pożywienia jest odpowiednikiem zabicia milionów braminów. Jest więc wszech ogromną koniecznością nie jedzenia zbóż w ekadasi. Bardzo mocno powtarzam raz po raz: “Nie spożywaj zbóż, nie spożywaj zbóż,nie spożywaj zbóż w ekadasi!

Kimkolwiek byś nie był ksjatrją, wajsją, śudrą czy kimkolwiek z rodziny, każdy powinien przestrzegać postu w księżycowy dzień ekadasi. Wtedy doskonałość instytucji warna i aśrama będzie osiągnięta. (warnaśrama-podział społeczeństwa na cztery warstwy społeczne-warny i cztery etapy życia duchowego – aśramy. Podział ten został stworzony przez Najwyższego Pana by stworzył optymalne warunki egzystencjalne i gwarantował jednocześnie możliwość pełnej duchowej realizacji).

Nawet jeśli ktoś poprzez żart, eksperyment lub z niedowierzaniem będzie przestrzegał postu w Ekadashi wszystkie jego grzechy zostaną zniszczone i z łatwością osiągnie upragniony najwyższy cel swojego życia, lotosowe stopy jedynego Pana.

Wielbiciele Pana Wisznu w ekadasi nie spożywają zbóż, czegokolwiek przygotowanego z nich (kasze a nawet oleje wyciskane ze zbóż) oraz nasion strączkowych (fasola, bób, groch itp.).

Generalnie post w ekadasi przypada na jedenasty dzień po Nowiu i jedenasty dzień po Pełni Księżyca.

 

(wyświetleń: 286)